26

Mała Zo przynosi rysunki z przedszkola. Na nich kolejno stoją: mama, tata, Mała Zo

M-ka: A dlaczego mnie nie ma na rysunku?

Zo: Bo nie starczyło dla ciebie miejsca. 

I tak Zo przynosi rysunki bez M-ki, M-ka się oburza i gdy Zo coś od niej chce, mówi:

- Jak mnie narysujesz.

Pewnego dnia Zo wraca z rysunkiem, gdzie są 3 postacie i jeden, mniejszy niezidentyfikowany kształt.

M-ka: Czy to jestem ja?

Zo: Nie. To jest ziemniak.  

2.

Co najmniej raz dziennie przestawi krzesło, przełoży książki, przeniesie poduszki z kanapy na fotel a z fotela na podłogę. 

Nieważne, ile kartek będzie leżało na stole, Zo zawsze znajdzie nawet najmniejszy niezasłonięty jego fragment, aby tam zostawić ślad kredką. 

A jak nie da się na stole, to zawsze udaje się przyozdobić własne krzesło. Albo meble. Ewentualnie ścianę. 

Wprowadza także poprawki do okładek książek stojących na regałach. 

Długie, pionowe linie, z rzadka na siebie nachodzące. 

Od czasu do czasu, robi krok w tył i przygląda się swoim zmianom. Czasem stanie, wskaże którąś z linii i wygłasza na jej temat fascynujący wykład.

Mała dekoratorka wnętrz i projektantka w jednym.